Zou er een reden voor zijn, waarom sommige dingen niet lopen zoals ik gepland had? Of had het gewoon zo moeten zijn. Is er iemand die ik daarover aan kan spreken, of ligt het echt aan mij?Ik zal je vertellen, weetje mijn leven leek volmaakt. Echt volmaakt. Ik had leuke vrienden waar ik ontzettend veel lol mee maakte, ik zat op een leuke school, kon goed met de leraren opschieten en haalde mooie cijfers. Ik had wederzijdse liefde met ‘the cutest boy I ever met’ en daar had ik een relatie mee.Dat eindigde sneller dan ik had gedacht. Alles voelde zo goed en vertrouwd aan. Maar helaas heb ik daar maar elf maanden min acht dagen van mogen genieten.
Die bijna elf maanden waren erg leuk en ik kan nog bijna alles op de datum na vertellen.
28 oktober 2005; Ons eerste afspraakje. Tegen mama vertelde ik dat ik pantoffels ging kopen in de stad. Ik kwam met niets thuis, en was dolblij. Mama had niets door.
10 november 2005; Hij vroeg me verkering. Ik zei Ja, toen ik naar huis fietste was ik het gelukkigste meisje van de wereld.
18 november 2005; Mijn eerste zoen van hem, bij het biologie lokaal. Tayga stond ernaast.
11 december 2005; Onze eerste ruzie, we hebben een halve week nie tegen elkaar gepraat.
21 april 2006; Zijn 15e verjaardag, de eerste keer dat ik bij hem heb gegeten. We aten patat!
10 mei 2006; Een half jaar verkering! Martijn moest naar de tandarts ‘s ochtends. Ik was hem kwijt. ‘S middags samen een moederdagcadeautje uitgezocht. Daarna in het gras gelegen.
12 mei 2006; Voor het eer bij elkaar geslapen. Het was leuk en gezellig.
Ik weet nog goed dat er vuurwerk in Purmerend was, en we liepen naar de brug om het goed te kunnen zien. Hij kwam bij mij in bed leggen, en we hebben niets anders gedaan dan de hele nacht gezoend. Op de een of andere manier durfde ik niet tegen mama te zeggen dat hij niet op het luchtbed had geslapen maar bij mij in bed. Dus elke keer als hij kwam slapen kwam het ongebruikte luchtbed weer tevoorschijn. Ik dacht dat als ze het wist dat ze ging dachten dat we misschien wel al vrijden ofzo. Maar ik was daar nog niet aan toe, en hij had daar respect voor.
.. juli 2006; Hij ging 3 weken op vakantie. Het was de eerste keer dat ik zolang zonder hem moest. Ik heb erg veel gehuild. Toen ik een smsje van hem kreeg helemaal.
20 augustus 2006; De buurtbarbeque. Hij mocht mee, en we werden samen voor schut gezet, omdat het zonodig genoemd moest worden.
2 oktober 2006; De dag dat het uitging. Ik weet nog dat hij uit was, en ik nog tot vier uur moest. Geen idee van dat hij het uitging maken. Ik ben toen ook snikkend naar huis gegaan. Er hoefde maar iets gezegd te worden of ik moest alweer huilen. Sindsdien huilde ik me elke avond in slaap. Zo’n acht maanden lang. Het is nu een beetje over, maar soms komt alles weer terug.
Na dat alles, en nu het al negen maanden uit is, ben ik nog steeds smoorverliefd op hem. Ik hou gewoon echt van hem. Hij is nu weer op vakantie, en ik moet hem weer drie weken missen. Tussen ons gaat het weer wat beter, en misschien, in de toekomst.. Zit er wel weer een relatie in.
